rüzgarda uçup kaçmayan şapkalı mont

alakasız olarak bana şunu da hatırlattı

Sevdim bu işi. Rüzgar karşıdan geldiğinde kapüşon kafayı soğuktan korumaktan çok 360 derece üşüten bir şey oluyor. İyi bir girişim olmuş çözüm için.

zoro mu olcaz yani tek çaresi bu mudur

 bende ıslevsel olrak begenıp montun kendısını begenmemıstım...

settar ya..hakkaten nasıl bir cereyan oluyor öyle, sağdan gir soldan çık.. gıcık bir durum.. ohh bu böyle ıscak ıscak..:)) ama işte bunlar da duyma kaybı oluşturuyor..

şemsiye gıcık ama mecbur oluyorsun, kapişonlu bile olsa kıyafetin ıslanıyor, içine su çekebiliyor, dolmuşta orada burada oturduğunda oturduğun yer ıslanıyor falan filan...

Pho, bu uzun uzun tarif ettiğin şey Ankara'da yok mesela biliyo musun? :) Oraların soğuğu daha bir delikanlı. Giyindin mi sorun yok. Rüzgar esti, nem yüksek soğuk içime işledi yok.

ama deniz yok ankara'daaa..:/

Evim İstanbul'un bir tepesinde, okulum bir diğer tepesinde. Hani yedi tepeli şehrin bütün tepelerini dolaştım, sonunda da Yeditepe'li oldum.. Bilenler bilir okul Allah'ın dağında (tepe demiyorum artık). Yaşadığım yerin soğukluğundan dem vururken, şimdi evimin bulunduğu yerle bile ciddi derece farklılıkları bulunan bir yerde okuyorum. Daha ilk kışta -sadece okul içinde kullanarak- iki şemsiye kırdım, farenjitim 3 defa azdı ve kendimi kar botları, kaz tüyü montlar ve koruyucu kulaklıklarla robokop misali ortalıkta dolanırken -aslında dolanamazken- buldum -beni tanıyanlar bir canlandırsınlar gözlerinde.

Velhasılı kelam... Hadi kışı atlattık, atlatıyoruz bir şekilde; ama o hain rüzgar ne baharda ne yazda rahat bırakmıyor adamı okulun meydanlarında, yokuşlarında. Hani hayran kaldım bu ürüne, derim ki içinde giysi satan dükkan bile bulunan okulum anlaşsın getirtsin bundan (ya da ben okulun önüne bir tezgah atayım) bakın nasıl gidiyor bunlar 8)))

kafam yağmurdan sırılsıklam da olsa şemsiye kullanmam, sağa sola çarpıp durmasından nefret ediyorum.. ama bunu da kullanmam, çirkin yahu.. içi polarlı bere diyorum, üstüne de kapşonu geçirdin mi miss..