The Designers Republic is Dead!

tamamen finansal nedenlerden ve de...yazık yahu.
bir yandan ingiliz ajans tecrübem diyor ki : 3 yıl önce kesmesi gereken ikiyüzbin poundluk on adet faturayı kesmeyi unutmustur ajans...
türkiye'de böyle midir? ben hep daha hızlı olduklarını gördüm ama tecrübem az, bir fikir lütfen...öyle ise ve de nedendir?

Ian Anderson resmen aglamis be abi. Borcumuz var gırtlagımıza kadar 2 müsteri gitti kaldık acıkta ne yapıcagımızı sasırdık bizde indirdik kepengi. bide son anda bi ısık yanarsa birseyler yapmaya devam ederiz dio simdi ben direk mendil acmıslar müsteri bekliolar die düsünmeye basladim. 

Yaptıkları onca seyle zamanında cok izledik bu adamları emekleri saygı durulacak boyutlarda ama kalkıp bu sekilde bi kapanıs bana biraz tuhaf geldi.

Bazı tasarımları neredeyse popüler kültür ikonuna dönüştüğü için ve çok sayıda reklamcı tarafından kopyalanıp araklanıp çoğaltıldığı için, uzaktan ve mesafeli biçimde olsa da, yıllardır takip etmeye  ve anlamaya çalıştığım bir oluşumdu tDR...

Post-modern tüketim toplumundaki alternatif yaşam biçimlerinin ve “aesthetics of consumerism” denilen tuhaf değerler sisteminin görsel sözcüleri, hatta görsel teorisyenleri, gibi gizemli bir yeri vardı tDR’ın benim aklımda...

15. yıldönümleri nedeniyle 2001 yılında Ian Anderson ile yapılmış bir söyleşi varmış Creative Review dergisinin arşivinde... tDR’ı Anderson’ın kendi sözleriyle anlatan bu uzun söyleşiden cımbızladığım çarpıcı cümleler aşağıda:

“It’s about disinformation, because disinformation provokes more of a response than information... Say a red car is yellow and you’ll get a response… confront peoples preconceptions of what is, by presenting what could be, and you get a response: maybe not the one you wanted, but you’ll still provoke dialogue.”

“People used to say ‘you’re at Designer’s Republic because you break the rules’ and we’d say ‘we’re not really, we just don’t know the rules… Every time someone rang up about work we’d put the phone down, piss ourselves laughing and say ‘one day someone’s going to suss out that we don’t know what we’re doing’... We used to take on students for work placement so that we could learn from them. I got my first lesson in typography from someone at a typesetters who was sick of trying to work out my instructions.”

“Consumerism is an interesting game to play… and there is that sense of piracy, that sense of ‘fuck you, if you want to ram your logo down my throat’... It’s kind of visual and conceptual sampling really, motivated by the same interests and desires as people who sample music; it’s taking stuff you like and using it your own way.”

“The majority of clients haven’t the faintest idea what they’re getting into when they work with us, and a lot of them just haven’t got the balls to see it through. It’s really disappointing to realise that so many people involved in commissioning creativity haven’t got the faintest idea what creativity is.”

“We’re analytical concerning what surrounds us, and the subject matter we deal with, but a lot of the work is very intuitive. We go for a drink and then talk and then ‘do’, we don’t plan and formalise... It’s funny how finite people see us as being. The whole process is about changing, getting bored, moving on.”

major client deyince bu global bir markadır büyük ihtimalle ve onun birikmiş borcu 5-10 bin dolar değildir yani, butik çaplı bir şirketi kestiği yüksek rakamlı ödenmemiş faturaların vergileri bile batırabilir, ben de olsam ağlarım.

and a major client who didn’t pay the money they owed us

 hepimizi derinden etkilemis, bugun yaratmaya calistigimiz yeni/alternatif grafik tasarim dilinin onculerinden, babalarindandi TDR..  finansal nedenlerle kapanmis olmasi gercekten cok uzucu... tasarimda deneyselligin ve idealismin paraya cevrilmesinin ne kadar guc oldugunun belirgin bir ornegi olmasi da ayrica uzuntu vericidir..