Müziğin evrensel olduğu safsatasına nefis bir örnek olmuş.
Bu çalışmayı niye bu kadar beğendiğimizi düşünmek lazım (ya da düşünmemek lazım, arızalar yeterince düşünüyor).
Bişeyleri "evrensel" sınıfına alıp o sınıf dışında kalanları, evrendışı kabul ederek, önce yoksayıp ardından yoketmek ne kadar da insani (evrensel?) bi model. (politikaya girmemek için özellikle link vermiyorum)
İnsani demişken;
mahallesinin dışında yaşayan homosapiens'leri de insan sayarak araştırmalarına dahil edebilen kişilerin
yaptığı bir çalışma bazı surat ifadelerinin bilinen tüm kültürlerde ortak olduğunu ortaya koymuş. Belki de ses ve ses dizilerine verilen surat tepkilerinden bir parçanın
surat bazlı duygusal notasyonunu çıkartmak mümkündür (bilim dünyasını göreve çağırıyorum).
Ben aşağıdakini bir de sessiz izledim çok bi yere varamadım ama bi kere izleyip öğrendikten sonra fikir veriyor :)
Denis ve Nicola'yı müziğe fiziksel tepki verdikleri için tebrik ederim (bana "neden ağzını oynatmadan dansedemiyosun" diye soranlara youtube videosuyla cevap verme olanağı sağladığı için de teşekkür ederim). Ağırbaşlı görünmek için suratlarını beton duvarlara çevirenler için bir kötü haber: sağlam bir araştırmanın hipotezi der ki:
surat ifadesi vermediğimiz duyguları zamanla kaybediyormuşuz.
* not: hayır delirmedim bu kadar şeyi sırf haber "bak bi de bu var ne kadar komik" listesine dönüşmesin diye uydurdum. (artık akilfikir'i açıp burda haber mundar etmeyi bıraksam iyi olacak. orası baştan sona sıkıcı olacak.)