Ford'un CEO'su gecen hafta CNN'de biz bailout almadanda bu krizden cikabiliriz aciklamasi yapti umutlu bakti. Devlet ise parayi veririz ama nasil nerde harciyanigiza karisiriz diyor.

Lehman Brothers olayindan sonra FBI cok yogun bir sekilde durumu inceliyor. Cunku bu olayin birilerinin cebini doldurmak icin yapildigi belliydi. Sonunda, Turkiye'de medyaya yansimadi ama FBI, Amerikan tarihinin en buyuk dolandiricilik skandalini ortaya cikardi. 50 yildir Wall Street'in en guvenilir adami ve menkul kiymetler borsasi NASDAQ'in baskani olan Bernard Madoff'un yillardir sahtekarlik yaptigi ve 50 milyar dolar calmasi ortaya cikti. Bir cok 'para' nin olmadigi ve Madoff ile yatirim yapan bir cok 'zengin' in paralarinin, evlerinin, yatlarinin, devlet tarafindan geri alinmasi soz konusu. Yani resmen 50 milyar dolar ekonomiden silindi.

Lehman Brothers'dan sonra ekonomi bir turlu kendini toparlayamadi. Sonunda auto industry'de vurdu. Arada yeni yeni duydugumuz bir suru dolandiricilik var. Olan Amerikan halkina oluyor. Paralar bizim cebimizden cikiyor ama wall street deki ler hala ozel jetleri ile ucuyor.

Ben her Ocak ayinda gelirimin %47'sini devlete veriyorum (State tax + Federal tax + Social Security).  Bu paranin buyuk sirketlere gitmesi gercekten sinir verici.  Madem bu kadar bailout yapicak para vardi neden saglik sistemindeki sorununu cozemiyorlar? 50 milyon halkin sigortasi yok. Dunyanin en pahali saglik sistemi Amerika'da ama kalite sirasinda dunyada Costa Rica'nin arkasindan 37ci. Nerdeyse komunist Cuba bile Amerikadan daha iyi saglik sisteminde. Evet settar hikaye aslinda cok basit: kapitalizm!

Geçen haftalarda  Michael Moor'un çok başarılı bir belgesel/filmi olan "Sicko" yu NTV'de izleme şansını yakaladım. Gerçekten dışardan bakınca insanların aklında bir şekilde "Amerikan Rüyası" şeklinde yer edinmiş bir imajın bırakın bizleri veya başka ülkelerde yaşayan insanları ABD halkı için bile bitimi hazırlayan bir sonmuş gibi algılandığını hissettim. Rüya artık kabusa dönmüş ve insanlar bu kabusun içinde çıkmak için gerçekten savaş veriyorlar. Hele o Belgeseldeki Cuba örneği beni bile çok etkiledi. Michale tarafından seçilen o insanların Cuba'da gördükleri sağlık hizmeti ve bu durum karşısında yaşadıkları şaşkınlık içerisindeki minnettarlıkları inanılmazdı. Kendilerine yıllarca bir düşman bir tehlike olarak tanıtılan küçücük halkın sosyal hizmet noktasında bu kadar başarılı olabildiklerini kendi gözleriyle görmeleri akıllarında ki "Amerikan rüyasının"koca bir yalandan ibaret olduğunu onlara gösterdi ki zaten kendileri de itiraf etti. Ben olaya "ne ekersen onu biçersin" şekliyle bakıyor ve biraz da olsa halkın da bu durumdan sorumlu olduğunu düşünüyorum. İçlerinden bir tanesi "bize tanıtılan Cuba böyle değildi" diyerek işin ana sorun kaynağını gösteriyor.
Uyutulmak ve kapitalizme hizmet etmek.
He, ideoloji olarak farklı bir pozisyonda değilim ama ipin ucunun aşırı derecede kaçtığını düşünmekteyim. Alıma aşırı teşvik yaratan devlet halkını MEBAĞLİNDEN büyük borçların altına sokar, ticarete, hizmet sektörüne toplumsal fayda ve ahlaki ticaret altında sınırlamalar getirmezse böyle bir yıkımın yaşanması kaçınılmaz olurdu ki oldu da. Tıpkı şu an bizim yolunda istikrarla yürüdüğümüz durum gibi.